ศิลปะเพื่อชีวิตและอิสรภาพของคนรุ่นใหม่

หน้ากากอารมณ์ป่วน

นี่ๆๆ เพื่อนตัวป่วนทั้งหลาย  เรามีเรื่องจะมาเล่าให้พวกเธอฟังละ

เมื่อวันพุธ (๑๐ ก.ย.๕๗) ที่ผ่านมา  เราไปที่ รร.เขาชะเมาวิทยา จ.ระยอง มาล่ะ 

พวกเธอรู้ไหม ว่าเราไปเจออะไรมา  

เราบอกให้ก็ได้

เราไปเจอหน้ากากอารมณ์ป่วนมาจ๊ะ

 

 

ที่นี่นะ คุณครูเขาจะบอกเล่าประสบการณ์เรื่องราวอารมณ์ต่างๆ ให้เด็กๆ ได้รับรู้ก่อน จากนั้น ก็จะให้เด็กๆ แบ่งออกเป็นกลุ่มๆ 5 กลุ่ม แล้วให้เด็กแต่ละกลุ่มช่วยกันคิดสร้างสรรค์หน้ากากพร้อมกับละครที่จะแสดงถึงอารมณ์ป่วนต่างๆ ด้วยนะ

แล้วหน้ากากอารมณ์ป่วนเหล่านี้ เขามีชีวิตขึ้นมาได้ด้วยเด็กๆ รร.เขาชะเมานี่แหละ

 

เด็กๆ ทำยังไงนะเหรอ

 

ก็พวกเด็กๆ มาแสดงละคร เพื่อให้หน้ากากอารมณ์ป่วนได้มีชีวิตชีวาขึ้นมายังไงล่ะ

 

 

 

 

เริ่มด้วยเรื่องแรก "เพื่อนทำกันได้" เป็นเรื่องราวของเพื่อนสนิทเพื่อนรักสองคนที่บังเอิญเพื่อนอีกคนมาหลงรักคนรักของเพื่อนสนิท จึงทำให้เพื่อนรักทั้งสองคนผิดใจกัน โกรธและเกลียดกันไปเลย

 

 

เรื่องที่สอง  "เกาะแห่งความรู้สึก" 

มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน ความสุข ความเศร้า ความรู้ และอื่นๆ รวมทั้งความรัก

วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่าเกาะกำลังจะจม ดังนั้น ทั้งหมดจึงได้เตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ  ความรักต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งวินาทีสุดท้าย

เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้ว ความรักจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือ… ความรวยแล่นเรือผ่าน ความรวยตอบว่า

"ไม่ได้หรอก. ฉันรับเธอไม่ได้หรอกเพราะเรือฉันน่ะเต็มไปด้วยทองและเงินแล้ว มันไม่มีที่ให้คุณ "

ความเศร้าได้พายเรือใกล้เข้ามา  ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก "ความเศร้าอนุญาตให้ฉันขึ้นเรือคุณนะ " "โอ้ความรักฉันกำลังเศร้ามากเลยฉันต้องการอยู่คนเดียวขอโทษนะ"

ความสุขได้ผ่านความรักไปเหมือนกัน แต่เขาไม่ได้ยินแม้เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือของความรัก เพราะมัวแต่กำลังสุข

ทันใดนั้น มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา  "มานี่ความรักฉันจะรับคุณไปเอง "

เสียงนั้นเป็นของคนแก่คนหนึ่ง ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมาก จนลืมถามชื่อว่าใครคือผู้ใจดีผู้นั้น

เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดิน คนแก่ก็จากไปตามทางของเขา ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืมถามชื่อชายแก่คนนั้น ความรักจึงถามความรู้..."ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน "

ความรู้ตอบว่า " เวลา "

ความรักถามต่อว่า "แล้วทำไมเวลาถึงช่วยฉันละ " ความรู้ตอบความรักว่า "ก็เพราะว่าเพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่า.....ความรักยิ่งใหญ่แค่ไหน..."

 

เรื่องที่สาม  "เทพารักษ์กับคนตัดฟืน"

 

ชายตัดฟืนคนหนึ่ง...เข้าไปตัดฟืนในป่า เผอิญเขาทำขวานพลัดตกลงไปในสระน้ำ "โธ่...โธ่...โธ่...ฉันจะทำอย่างไรดี ว่ายน้ำก็ไม่เป็น" ชายตัดฟืนคร่ำครวญอยู่ริมสระ เพราะเขาไม่มีเครื่องมือทำมาหากินอีก

 

เทพารักษ์ที่อยู่ใกล้ๆ อดสงสารไม่ได้ จึงปรากฏกายให้เห็น แล้วเอื้อมมือลงไปในสระน้ำ คว้าขวานเล่มหนึ่งส่งให้คนตัดฟืน "โอ...ท่าน...นี่มันขวานทอง ไม่ใช่ขวานของข้าหรอก" ชายตัดฟืนไม่ยอมรับ เทพารักษ์จึงงมขวานขึ้นมาให้อีกเล่มหนึ่ง

 

"นี่ก็ไม่ใช่ขวานของข้า...ของข้าขวานเหล็กธรรมดาท่าน ไม่ใช่ขวานเงิน" "เจ้าเป็นคนซื่อสัตย์" เทพารักษ์พูด "คนอย่างเจ้าหายาก เอ้าข้าให้ขวานทองกับขวานเงินเจ้าเป็นรางวัลก็แล้วกัน" กล่าวเสร็จแล้ว เทพารักษ์ก็หายตัวไป

 

เพื่อนบ้านคนหนึ่ง แอบได้ยินอยู่ข้างๆ จึงเกิดความอยากได้บ้าง จึงเข้าไปในป่า ทำทีหาฟืน แล้วก็โยนขวานของตนทิ้งลงในน้ำ "ฮือ...ฮือ...ฮือ... คราวนี้ข้าหมดทางหากินแน่ ๆ" เทพารักษ์มางมขวานให้เช่นเคย "เอ้า ขวานทองเล่มนี้ของเจ้าใช่ไหม?" "ใช่ ใช่แล้วท่าน ของข้าเอง" ชายโลภมากพูดอย่างยินดี "เจ้าคนโกงไม่น่าคบ" พูดแล้ว เทพารักษ์ก็หายวับไปกับขวานทอง และเพื่อนบ้านคนนั้นก็ไม่ได้รับขวานที่ตกลงไปในสระคืนอีกด้วย 

เรื่องนี้สอนว่า "อยากมาก ลาภหาย"

 

เรื่องที่สี่  "คิดมาก"

 

เป็นเรื่องของ "นายคล้าว"  ที่มีเรื่องฟุ้งซ่านให้คิดมากมาย ตั้งแต่เรื่องแฟน เรื่องเรียน เรื่องดนตรี เรื่องงานบ้าน  จนมานั่งคิดฟุ้งซ๋าน ว่าจะทำยังไงดี เพื่อนๆ จึงบอกกับนายคล้าวว่า ลองทำทีละเรื่องสิ เรื่องไหนสำคัญมากสุด ก็ให้ทำเรื่องนั้นก่อน คิดได้ดังนั้น นายคล้ายจึงแก้ปัญหาไปทีละเรื่องๆ จนสำเร็จไปได้ด้วยดี 

 

เรื่องที่ห้า "ความเหงาของชาวนิสิต"

 

นิสิตสาวที่ต้องเข้ามาเรียนในเมืองกรุง ที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย แต่ไม่รู้จักกัน เมืองใหญ่ที่ผู้คนต่างเป็นคนแปลกหน้าของกันและกัน  อยู่แบบตัวใครตัวมัน ทำให้เธอรู้สึกเหงามาก ไม่เหมือนตอนอยู่บ้านเลย เธอจึงได้โทรศัพท์ไปหาแม่ แม่จึงหาทางออกให้กับเธอว่า ให้เธอลองออกไปสังสรรค์กับเพื่อนๆ, อย่าอยู่กับตัวเอง, อย่าฟังเพลงเศร้าๆ 

   เธอจึงได้ออกไปพบปะกับเพื่อนฝูง และเรียนรู้เรื่องราวต่างๆ ทำให้เธอหายเหงาได้

 

 

 

น้องๆ รร.เขาชะเมา ได้นั่งฟังเรื่องราวหน้ากากอารมณ์ทั้ง ๕ ด้วยความเพลิดเพลิน และรับรู้เรื่องราวอารมณ์ต่างๆ อย่างเข้าใจโดยผ่านละครหน้ากากอารมณ์ 

 

     เพื่อนๆ ตัวป่วนทั้งหลาย เธอคงเห็นแล้วสินะว่า ถ้าพวกเธอมาอยู่กับน้องๆ เมื่อไหร่ ก็ทำให้น้องๆ ทำการงาน หรือเรียนหนังสือ หรือทำอะไรไม่ได้เลย เพราะฉะนั้น เธอทั้งหลายก็อย่ามายุ่งกับน้องๆ เขามากนักนะ