ปัจจุบันขณะ

ครู…คนสุดท้าย

มะลิ ณ อุษา 3 กันยายน 2017

ตั้งแต่เกิด เราก็มี “ครู” คนแรก คือพ่อแม่คอยสั่งสอนบทเรียนที่มนุษย์ตัวน้อยควรรับรู้และฝึกฝน  เมื่อเติบโตขึ้น “ครู” คนต่อมาก็ถือชอล์กถือปากการอเราอยู่ที่โรงเรียนอนุบาล โรงเรียนประถม โรงเรียนมัธยม และมห

ตอน จัดบ้านจัดใจ

นงลักษณ์ สุขใจเจริญกิจ 4 กันยายน 2016

จังหวะชีวิตที่ได้หยุดพัก เว้นวรรคจากการงานที่เร่งรัด น่าจะเป็นช่วงเวลาที่ได้จัดบ้าน เพราะในระหว่างที่ชีวิตหมุนวนระหว่างบ้านกับที่ทำงาน เราได้นำพาข้าวของเข้ามาสู่บ้านมากมายอย่างต่อเนื่องมาหลายปี แต่การ

ชีวิตและการเดินทางบนรถเมล์

ปองกมล สุรัตน์ 8 พฤษภาคม 2016

การจราจรคับคั่งและผู้คนคราคร่ำในเมืองหลวง เป็นวิถีปกติที่เราเห็นจนชินตา ด้วยต้องหาเลี้ยงชีพ ทำกิจธุระต่างๆ หลายคนต้องออกแต่เช้าตรู่ กว่าจะถึงบ้านก็ค่ำมืด ไม่ทันเห็นตะวันทอแสงเช้าหรือรอนแสงเย็น การเดิน

เพื่อนรู้สึกตัว

เอกภพ สิทธิวรรณธนะ 3 เมษายน 2016

เสียงหญิงสูงวัยกล่าวขึ้นอย่างมั่นใจที่หน้าห้องโถง ท่ามกลางเสียงนกนานาพันธุ์ และมวลไม้ที่ไหวตามแรงลม “นับจากนี้เราจะปฏิบัติด้วยกันตลอดเวลา 5 วัน ตั้งแต่ตื่นจนกระทั่งเข้านอน ไม่มีการพัก ใครคิดว่าไม่ไหวก

ตอน เป็นมิตรกับตัวเอง

นงลักษณ์ สุขใจเจริญกิจ 17 มกราคม 2016

ในวันคล้ายวันเกิด เป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่เราจะได้รับคำอวยพร ความปรารถนาดีจากเพื่อนมิตรทั้งใกล้ไกล วาระพิเศษที่บอกเราว่า เส้นทางของชีวิตเรามาไกลขึ้นอีก 1 ปี และนั่นหมายความว่า เวลาในชีวิตเราก็กำลังเข้า

next

End of content

No more pages to load