บ่ายวันฤดูหนาว แดดสวย ฟ้าใส ตราบเท่าที่ยังมีแรงลมโบกพัดให้กิ่งไม้ใบไม้บนเรือนยอดเคลื่อนเข้าหากัน นั่นยังมีเสียงลม เสียงใบไม้สีกันเป็นเพื่อน แต่เมื่อลมสงบ สวนเล็กๆ ริมบึงจึงกลับสู่ความเงียบงัน … “เงียบ
“บ้านหลังนี้น่าตายดีจริง…” หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ เอ่ยประโยคนี้เมื่อเข้าไปเยี่ยมสุภาพร พงศ์พฤกษ์ ผู้อยู่ในระยะท้ายของชีวิต เธอออกแบบและสร้างบ้านถั่วพูขึ้นเมื่อสิบปีที่แล้ว เหตุที่หลวงพ่อคำเขียนกล่าวเ
ในเมืองใหญ่ ผู้คนมากหน้าหลายตาอยู่ใกล้กัน เพียงชั่วประตูห้อง แต่ละห้อง ขังใครบางคนไว้อย่างโดดเดี่ยว เพียงแค่แผ่นพาร์ทิชั่น ก็ขังแต่ละคนไว้ในคอกของการทำงาน แม้เพียงยืนเคียงแทบหัวไหล่ชนกัน แต่ช่องว่า
ด้วยอาชีพการงานทำให้ผู้เขียนมีโอกาสได้พูดคุยกับผู้คนหลากหลาย สิ่งที่พบว่าเป็นความปรารถนาร่วมกันของหลายชีวิต คือ ภายใต้การอุทิศตัวทำงานหนัก มุ่งมั่นในอาชีพการงานจนละเลย ทอดทิ้งหลายเรื่อง แต่เมื่อยามเผ
เย็นวันศุกร์ — ใจกลางกรุงเทพฯ — รถติด คลื่นคนเดินไหลตามๆ กันไปบนทางเดินลอยฟ้าย่านสยามสแควร์ พวกเขาและเธอกำลังจะลอยไปสู่แห่งหนใดในความปรารถนาของตัวเอง และไม่ทันรู้ตัว จากทางเดินเหนือถนนที่
29,028 ฟุตจากระดับน้ำทะเล คือ จุดที่สูงที่สุดในโลก แน่นอนว่านั่นคือความสูงของยอดเขาเอเวอเรสต์ ที่กั้นพรมแดนระหว่างประเทศเนปาลและทิเบต ที่ซึ่งมีมนต์เสน่ห์ดึงดูดนักปีนเขาจากทั่วทุกสารทิศให้ไปประทับรอยเท
ข้างหน้าทางชำรุด ป้ายสีแดงเขียนด้วยตัวอักษรสีดำปักไว้ก่อนถึงทางโค้งขึ้นเขาราวๆ 500 เมตร แสงไฟหน้ารถทอลำฝ่าม่านฝนได้ไม่เกิน 5 เมตร ประกอบกับแสงฟ้ายามโพล้เพล้ ช่างหลอกตาดีแท้ ปลายทางยังอยู่อีกยาวไกล การ
“เพื่อนร่วมงานทำเอกสารไม่เรียบร้อย มีข้อผิดพลาดในข้อมูล เราเตือนและแจ้งความผิดพลาดนั้น แต่ปฏิกิริยาที่ได้รับคือ ความผิดพลาดนั้นก็ยังคงอยู่ รวมถึงได้คำตอบกลับมาในทำนองว่า “เอกสารไม่สำคัญ ไม่ต้องซีเรียส
“พี่ ขอหนูบ่นหน่อยเถอะ ที่ทำงานของหนูเขาทำงานระดับนานาชาติ ทำเรื่องการปกป้อง การละเมิดสิทธิ การสนับสนุนระบบสิทธิ์ ความยุติธรรม แต่พี่รู้ไหม ที่ทำงานเขาเอาเปรียบลูกน้องมากเลย ให้ทำงานเกินเวลา มอบหมาย
เพียงการกระหยับปีกของผีเสื้อหนึ่งครั้ง โลกทั้งใบก็สะเทือนเลื่อนลั่น พลิกผันแปรเปลี่ยน ทั้งการก่อเกิดและดับสูญ ณ ที่แห่งนั้น บทเพลงแห่งมรณานุสติจะเริ่มบรรเลง การร่ายรำอันวิจิตรจะเริ่มขึ้น… การร่า
End of content
No more pages to load
