มองข้างใน

จิตแส่ส่าย…ตัวขโมยความสุข

ภัสน์วจี ศรีสุวรรณ์ 4 พฤษภาคม 2014

เคยไหม ขณะนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์เพื่อทำงานชิ้นหนึ่ง คุณกลับนึกถึงดินแดนที่อยากไปอันไกลโพ้นและแสนแพง จากนั้นก็เริ่มจินตนาการถึงความสุขที่จะเกิดขึ้นจากการเดินทางครั้งนั้น บางครั้งถึงขนาดลงทุนสำรวจช่ว

คำถามสะกิดใจ กระตุ้นความหมายของชีวิต

ปองกมล สุรัตน์ 20 เมษายน 2014

ขณะที่มีความสุขอันรื่นรมย์เป็นสิ่งพึงปรารถนา คนเรามักหลงลืมและไม่ได้ตระเตรียมให้พร้อมกับความทุกข์ซึ่งถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง รอโอกาสที่จะแสดงตัวในฐานะสัจธรรมอย่างหนึ่งของชีวิต เมื่อหลายเดือนก่อน ฉันประสบ

ยายามยาก

วีระศักดิ์ จันทร์ส่งแสง 13 เมษายน 2014

ระหว่างเดินทางอยู่ในถิ่นชนบทของแคว้นอัสสัม ริมขอบแดนด้านตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย ข้าพเจ้าเกิดปวดฟันขึ้นมาในเย็นวันหนึ่ง ไม่ใช่ปวดแบบฟันผุ ฟันคุด ฟันโยก แต่เป็นอาการเหงือกอักเสบที่โคนฟันล่างซ

ทางเลือก: ยึดถือกับปล่อยวาง

ชัยยศ จิรพฤกษ์ภิญโญ 6 เมษายน 2014

สมศรีสูญเสียแม่ของเธอไปเมื่อราว ๔ เดือนที่ผ่านมา แม่ของเธอป่วยด้วยโรคมะเร็ง ความทุกข์ทรมานจากโรคภัยทำให้เธอรู้สึกทุกข์ร้อนกับแม่ของเธอมาก  หลังจากแม่ของเธอจากไป สิ่งที่ตกค้างในจิตใจของเธอคือ คำตัดสินท

ชีวิตไม่ใช่สิ่งปรกติ

เอกภพ สิทธิวรรณธนะ 23 มีนาคม 2014

ในทุกๆ วัน เราตื่นขึ้นมาด้วยความเคยชิน ชีวิตในวันนี้ก็เป็นเช่นเดียวกับเมื่อวาน และเมื่อวานของเมื่อวาน และเมื่อวานของเมื่อวานของเมื่อวานฯ เราตื่นขึ้นมาอย่างปรกติอย่างที่เคยเป็นมา อาจเรียกได้ว่าเราเคยชิ

พินัยกรรมประจำวัน

มะลิ ณ อุษา 9 มีนาคม 2014

ขณะนี้เป็นเวลา 23.02 น. ของคืนวันอังคาร อีก 58 นาทีก็จะล่วงเข้าสู่วันใหม่ ถ้อยคำในสมุดบันทึกประจำวันยังคงเคลื่อนไปตามอารมณ์และความคิด การเป็นคนที่ค่อนข้างจริงจังกับความฝัน ทำให้ท่วงทำนองในสมุดบันทึกค่

คาถากันขโมย

เอกภพ สิทธิวรรณธนะ 16 กุมภาพันธ์ 2014

ในกรุงเทพฯ ช่วงนี้มีการรณรงค์ใช้จักรยานกันมาก นักปั่นก็มากขึ้น ผมเองก็ได้ปั่นจักรยานไปทำงานทุกวัน ได้ออกกำลังกาย น้ำหนักก็ลด แถมประหยัดอีกต่างหาก ประสบการณ์ที่ดีทำให้ผมเริ่มออกปากชวนน้องให้หันมาขี่จัก

Noble Silence: ความเงียบ อันประเสริฐ

นงลักษณ์ สุขใจเจริญกิจ 9 กุมภาพันธ์ 2014

บ่ายวันฤดูหนาว แดดสวย ฟ้าใส ตราบเท่าที่ยังมีแรงลมโบกพัดให้กิ่งไม้ใบไม้บนเรือนยอดเคลื่อนเข้าหากัน นั่นยังมีเสียงลม เสียงใบไม้สีกันเป็นเพื่อน แต่เมื่อลมสงบ สวนเล็กๆ ริมบึงจึงกลับสู่ความเงียบงัน … “เงียบ

ทำบ้านให้น่าตาย

เอกภพ สิทธิวรรณธนะ 26 มกราคม 2014

“บ้านหลังนี้น่าตายดีจริง…” หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ เอ่ยประโยคนี้เมื่อเข้าไปเยี่ยมสุภาพร พงศ์พฤกษ์ ผู้อยู่ในระยะท้ายของชีวิต  เธอออกแบบและสร้างบ้านถั่วพูขึ้นเมื่อสิบปีที่แล้ว เหตุที่หลวงพ่อคำเขียนกล่าวเ

ระยะห่าง ระหว่างชีวิต

นงลักษณ์ สุขใจเจริญกิจ 8 ธันวาคม 2013

ในเมืองใหญ่ ผู้คนมากหน้าหลายตาอยู่ใกล้กัน  เพียงชั่วประตูห้อง แต่ละห้อง ขังใครบางคนไว้อย่างโดดเดี่ยว  เพียงแค่แผ่นพาร์ทิชั่น ก็ขังแต่ละคนไว้ในคอกของการทำงาน  แม้เพียงยืนเคียงแทบหัวไหล่ชนกัน แต่ช่องว่า

next

End of content

No more pages to load