มุมมอง

มุมมองต่อสังคมและทุกสิ่งรอบตัว

ง่ายๆ แค่รู้สึกตัว

ณพร นัยสันทัด 12 มิถุนายน 2016

เราเคยตั้งคำถามกับตัวเองไหมว่า ทำไมเราจึงต้องรีบเร่ง หรือแข่งขันกันในทุกๆ วัน นับตั้งแต่ตื่นนอน อาบน้ำ รีบออกจากบ้านเพื่อไปให้ทันรถเมล์ แย่งกันขึ้น  ถ้าคนไหนที่ขับรถก็จะต้องปาดซ้าย ปาดขวา แม้จะแซงไปเพ

ทำไมพุทธศาสนาและโลกสมัยใหม่จำเป็นต้องก้าวไปด้วยกัน

เอกภพ สิทธิวรรณธนะ 29 พฤษภาคม 2016

บ่ายกลางสัปดาห์ ผมนั่งอยู่ในร้านหนังสือร่วมกับคนกว่าสามสิบ หันหน้าฟังเสวนาจาก เดวิด อาร์ ลอย ชาวตะวันตกที่หันมานับถือพุทธนิกายเซน เขาเป็นนักวิชาการด้านศาสนาและปรัชญา ผู้มีนัยตาสีฟ้าคราม เคราสีขาวเลาแซ

การเดินทางอันยาวนาน: บทสะท้อนจากนิทรรศการภาพถ่าย

เอกภพ สิทธิวรรณธนะ 15 พฤษภาคม 2016

คุณไม่จำเป็นต้องเข้าใจภาพเหล่านั้นหรอก ว่าพวกเขาเป็นใคร อยู่ที่ไหน อพยพจากไหนและกำลังจะไปไหน ไม่ต้องเข้าใจว่าเขาหนีอะไร ลี้ภัยอะไร เพียงจ้องเข้าไปในดวงตาแดงก่ำคู่นั้น มองให้เห็นประสบการณ์ลี้ภัยของพวกเ

ชีวิตและการเดินทางบนรถเมล์

ปองกมล สุรัตน์ 8 พฤษภาคม 2016

การจราจรคับคั่งและผู้คนคราคร่ำในเมืองหลวง เป็นวิถีปกติที่เราเห็นจนชินตา ด้วยต้องหาเลี้ยงชีพ ทำกิจธุระต่างๆ หลายคนต้องออกแต่เช้าตรู่ กว่าจะถึงบ้านก็ค่ำมืด ไม่ทันเห็นตะวันทอแสงเช้าหรือรอนแสงเย็น การเดิน

จากยิ่งสูง ยิ่งสวย ถึง ยิ่งยาก ยิ่งได้มาก

เชาวลิต บุณยภูษิต 1 พฤษภาคม 2016

ภาพหมู่เกาะอ่างทองที่เคยเห็นชินตาในสื่อต่างๆ โดยเฉพาะนิตยสารและหนังสือท่องเที่ยว เป็นแรงจูงใจหลักชักนำให้ผมเดินทางไปเกาะสมุยช่วงปลายหน้าฝนที่ผ่านมา ช่วงสายท้องฟ้าสีครามเปิดโล่ง จากท่าเรือหน้าทอนบนเกาะ

พาใจไปพักร้อน

มะลิ ณ อุษา 24 เมษายน 2016

ห้วงยามนี้ คงไม่มีบทสนทนาใดน่าสนใจไปกว่าเรื่องดินฟ้าอากาศ โดยเฉพาะอุณหภูมิที่ร้อนระอุทุกหย่อมหญ้า แดดยามบ่ายเดือนเมษายนร้อนกว่า 40 องศาเซลเซียสเลยทีเดียว สภาพอากาศแบบนี้หันหน้าไปทางไหนก็มีแต่คำแนะนำเร

เยาะปลาในทุ่ง

วีระศักดิ์ จันทร์ส่งแสง 17 เมษายน 2016

ในทุ่งก็มีธรรม อยู่ที่ว่าจะมีใครเห็นหรือไม่ ตรงนั้นเป็นแถบหางเขื่อนที่จมอยู่ใต้น้ำตลอดหน้าน้ำ  จนเข้าหน้าแล้งน้ำเขื่อนขอดลง จึงปรากฏทิวทุ่งที่เคยเป็นทุ่งนาทุ่งหญ้าที่เลี้ยงสัตว์ น้ำยังเหลืออยู่แต่ตามท

การเติบโต: ฉันเบิกบานเพื่อเธอ

ชัยยศ จิรพฤกษ์ภิญโญ 10 เมษายน 2016

นิทานเซนเรื่องหนึ่ง เล่าเรื่องราวบทสนทนาฉากหนึ่งของอาจารย์กับศิษย์คู่หนึ่ง ที่มีอาชีพเป็นนักแสดงกายกรรมผาดโผน  พวกเขาออกแสดงตามตลาด รายได้ของพวกเขามาจากเศษเงินที่ผู้ชมหยิบยื่นให้ด้วยความพอใจภายหลังรับ

เพื่อนรู้สึกตัว

เอกภพ สิทธิวรรณธนะ 3 เมษายน 2016

เสียงหญิงสูงวัยกล่าวขึ้นอย่างมั่นใจที่หน้าห้องโถง ท่ามกลางเสียงนกนานาพันธุ์ และมวลไม้ที่ไหวตามแรงลม “นับจากนี้เราจะปฏิบัติด้วยกันตลอดเวลา 5 วัน ตั้งแต่ตื่นจนกระทั่งเข้านอน ไม่มีการพัก ใครคิดว่าไม่ไหวก

การเติบโต: เราต้องการอะไร

ชัยยศ จิรพฤกษ์ภิญโญ 27 มีนาคม 2016

ดินเคยนอนสะท้อนอุ่นกาย  มองยอดไม้เมื่อยามแรกผลิ  ปริกิ่งรวงเป็นพวงพุ่มใบ น้ำที่ไหลหลั่งลงจากดอย  ใจเจ้าลอยไปสู่ท้องทุ่ง  มุ่งสู่เมืองเฟื่องฟุ้งแปลกตา เจ้าเคยยิ้มเคยแย้มเบิกบาน  สนุกสนานท่ามกลางผองเพื่

next

End of content

No more pages to load