มีเรื่องเล่าว่ามีหญิงชราชาวจีนคนหนึ่ง นับถือศาสนาพุทธ นิกายสุขาวดี ซึ่งเน้นที่การสวดหรือสาธยายพระนามของพระอมิตาภะ ซึ่งเป็นพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง สวดแต่ละทีนานนับชั่วโมง วันหนึ่งขณะที่สวดมนต์อยู่ก็มีเพื
ในทุกๆ วัน เราตื่นขึ้นมาด้วยความเคยชิน ชีวิตในวันนี้ก็เป็นเช่นเดียวกับเมื่อวาน และเมื่อวานของเมื่อวาน และเมื่อวานของเมื่อวานของเมื่อวานฯ เราตื่นขึ้นมาอย่างปรกติอย่างที่เคยเป็นมา อาจเรียกได้ว่าเราเคยชิ
ขณะนี้เป็นเวลา 23.02 น. ของคืนวันอังคาร อีก 58 นาทีก็จะล่วงเข้าสู่วันใหม่ ถ้อยคำในสมุดบันทึกประจำวันยังคงเคลื่อนไปตามอารมณ์และความคิด การเป็นคนที่ค่อนข้างจริงจังกับความฝัน ทำให้ท่วงทำนองในสมุดบันทึกค่
เมื่ออาการของแม่เฒ่าดำเนินมาถึงระยะสุดท้าย รักษาไม่หายแล้ว แพทย์พยาบาลที่ดูแลกันมานานก็จะประชุมครอบครัว ให้ความเข้าใจว่าผู้ป่วยกำลังจะเสียชีวิตในเวลาอีกไม่นาน แนะนำให้เตรียมตัวรับมือกับความสูญเสีย สะส
วันพรุ่ง คือ หมุดหมายสมมติที่อาจจะมาถึงหรือไม่ก็ได้ ในขณะที่วันวาน ก็เป็นเหตุการณ์ที่ผ่านไปแล้ว ไม่อาจทวนย้อนกลับมาใหม่ได้ นั่นหมายความว่า เราไม่อาจทำอะไรกับวันพรุ่งหรือวันวานได้ เราจึงมีเพียงโอกาสเดี
ทุกวันนี้การปฏิบัติธรรมเป็นคำที่ได้ยินคุ้นหู หลายคนได้ยินคำนี้ก็นึกถึง การนุ่งขาวห่มขาว นั่งสมาธิ เดินจงกรม ที่จริงการปฏิบัติธรรมทำได้ทุกที่ทุกเวลา แล้วแต่ว่าจะปฏิบัติธรรมเรื่องอะไร เช่น ปฏิบัติธรรมเ
ช่วงชีวิตของเราทุกคนต่างล้วนเคยเผชิญหน้ากับความยากลำบาก ลำพังเพียงความยากลำบากทางกาย พวกเราสามารถผ่านพ้นได้เมื่อได้รับการพักผ่อน การบำรุงรักษา แต่สำหรับความยากลำบากทางจิตใจ น้ำหนักภาระของความเหนื่อย
พอสิ้นเสียงฝนสั่งฟ้า ลมหนาวก็พัดมาจากทางตอนเหนือ ต้นไม้เริ่มเปลี่ยนสีก่อนจะร่วงหล่นลงมา บรรดาสัตว์น้อยใหญ่เข้าสู่ฤดูแห่งการอพยพหรือจำศีลอันยาวนาน สรรพสิ่งล้วนดำเนินชีวิตภายใต้กฎเกณฑ์เดียวกัน นั่นคือ ก
ข้างหน้าทางชำรุด ป้ายสีแดงเขียนด้วยตัวอักษรสีดำปักไว้ก่อนถึงทางโค้งขึ้นเขาราวๆ 500 เมตร แสงไฟหน้ารถทอลำฝ่าม่านฝนได้ไม่เกิน 5 เมตร ประกอบกับแสงฟ้ายามโพล้เพล้ ช่างหลอกตาดีแท้ ปลายทางยังอยู่อีกยาวไกล การ
“เมื่อความตายมาอยู่ตรงหน้า แทบทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นความคาดหวังของคนอื่น ชื่อเสียง เกียรติยศ ความกลัวที่จะต้องอับอายขายหน้าหรือล้มเหลว จะหมดความหมายไปสิ้น เหลือไว้ก็แต่เพียงสิ่งที่มีคุณค่าความหม
End of content
No more pages to load
